When: środa, 12 maja 2010
At: 23:02:15
Write Dodaj komentarz;
Wszyscy nosimy maski. Mniej lub bardziej zakrywające nasze prawdziwe ja, jednak je zakładamy. Mamy cały zestaw masek. Idąc na spotkanie z przyjaciółmi założymy maskę luzaka chwalącego się, ile wypił na ostatniej imprezie, siedząc na imieninach ciotki ubieramy maskę grzecznego dziecka, wzorowej żony, oddanego męża... Bojąc się zranienia ukrywamy siebie przed drugim człowiekiem tak długo, aż w końcu sami nie wiemy kim jesteśmy.
Kim ja jestem? Jaka jestem naprawdę? Gdy zamkną się drzwi od mojego pokoju, drzwi, które oddzielają mnie od reszty świata, kim wtedy jestem? Czy jestem podobna do mojej postaci z TES IV Oblivion, zimnego zabójcy, który z przyjemnością chowa się w mroku nocy i bezszelestnie wypuszcza z łuku strzałę niosącą śmierć temu, za którego głowę jest nagroda? Czy jestem taka jak mój szaman z DOMO, który samotnie przemierza świat zabijając potwory i walcząc ze złem? Czy może jak któryś z bohaterów jednego z tysiąca seriali i anime które tak namiętnie oglądam? A może... może...
Nawet, a może zwłaszcza przed sobą udajemy. Boimy się prawdy o nas podświadomie czując, że nie jest ona tak kolorowa jak nasze o nas wyobrażenia. A przecież jest Ktoś, kto pokochał nas takimi jacy jesteśmy. Ktoś, kto znając prawdę o nas pokochał nas tak bardzo, że nie zawahał się oddać za nas Swoje życie.
Co znaczy, że chociaż nasze wyobrażenia o nas samych różnią się od Prawdy, to Prawda jest piękniejsza. I czuję tą prawdę poddając się delikatnej pieszczocie wiosennego deszczu, który tak pięknie dziś padał. Czuję tą Miłość śmiejąc się tak po prostu, tańcząc w rytm melodii grającej mi w sercu. I mogę śmiało powiedzieć - jest świetnie! Bo, chociaż daleka jeszcze droga przede mną, wiem, że daleka, to odkrywam kim jestem i uczę się kochać siebie. Siebie - królewską córkę, Boże dziecko, Jego księżniczkę!
Jestem szczęśliwa...
Inspired by today :)
{powrót}
|
Konto usunięte :: czwartek, 13 maja 2010 08:24:35 83.168.108.165 |
|
Oby Twoje szczęście nigdy nie miało końca:)
|
Created by Diana Thomson